دو سه روزی نیستم! یعنی مهمون یه جای دیگم! شایدم برای همیشه! کی میدونه؟

پست قبلی به نظرم مشکل داشت مشکلشم این بود که نتونستم منظورمو برسونم فعلا که فرصت نیست برای رسوندن منظور ... اما پست امروز:

مطالبی که میخوام بنویسم منو یاد یه گپ و گفتگو با افراد فامیل میندازه! بحثمون سر ریا و صادق بودن تو ابراز عقیده بود! سرسیاست داشتن تو کارا! من که با سیاست کاری مخالف بودم و میگفتم ادم به هر قیمتی باید تو جمع سر عقیدش وایسه  با یه حرف داییم که خیلی برام عزیزه و ازوناست که خیلی چیزا حالیشه قانع شدم! دایی جون گفت درسته ادم باید عقیدشو حفظ کنه اما میتونه یه جاهایی این عقیده رو نگه تا کارش رابیفته اون وقت تو موقعیت بالا تر و بهتری که بدست میاره طبق عقیدش رفتار کنه!  به نظرم منطقی اومد! من ممکنه خیلی عقاید درست داشته باشم که کسایی هم باهاش مخالف باشن چه لزومی داره که با گفتن اونا موقعیت ها رو از دست بدم ! اینجوری تو یه موقعیت بهتر که دستم هم بازتره میتونم به وظیفم عمل کنم!داییم خیلی ادم با خداییه ها حرفاشم همیشه منطقیه! نمیدونم گرفتین چی شد یا نه!

اما ...مطلب زیر رو بخونین:

علی و سیاست

علی در بدست اوردن حکومت هیچ از ارزش ها را زیر پا ننهاد و در حراست از آن هیچ گاه تلاش غیر انسانی از وی سر نزد. در شورای پیشنهادی خلیفه ئ دوم یکی از محور های پیشنهادی عبدالرحمن ابن عوف این بود که علی طبق قرآن و سنت و دیدگاه دو خلیفه قبلی مدیریت دهد٬ لیکن علی که موافق دیدگاه های خلفا نبود نپذیرفت.( عبدالرحمن در جمع سه بار از ایشون پرسید که ایا حاضره طبق قران و سنت و حاکمیت ابوبکر و عمر حکومت کنه؟ و ایشون در هر سه بار با قاطعیت گفت که طبق قرآن و سنت و صلاحدید خود رفتار خواهد کرد!)

 از دیدگاه سیاست اول علی میتوانست در ظاهر بپذیرد لیکن بعداز به قدرت رسیدن طبق نظر خودش عمل کند اما از دیدگاه سیاست دوم این پیمان شکنی است و ضد ارزش وروش نا مشروع است. علی این راه را نمیپیماید.

در درگیری های داخلی و آشوب های زمان زمامداری و پیمانشکنی ناکثین و قاسطین علی میتوانست خواسته های نامشروع طلحه و زبیرها را براورده کند و یا معاویه را بر مسند خود ابقا نماید و شاید اگر این روش را پیش میگرفت حکومت وی از اسیبهای ناکثین و قاسطین در امان میماند. لیکن علی معیار ها را فدای حکومت داری نمیکند چون حکومت برای احیای ارزش هاست نه ارزش ها برای احیای حکومت!

پ.ن.۱: چیه؟ نکنه شما هم باورتون شده که علی ادم خوبی بود اما از سیاست چیزی نمیدونست!

پ.ن.۲: سیاست نوع ۱ و ۲ شرح مفصلی داشتن که مطلب طولانی مشد دیگه بی خیالش شدم اما همینو بگم که اولی  بر اساس تزویر و دومی بر اساس تدبیره! اولی باری به هر جهت و دومی برای حفظ ارزش هاست.

پ.ن.۳: باور کنین داییم خیلی ادم خوبیه! شاید یه بار این مطلبو براش بخونم ببینم نظرش چیه!

پ.ن.۴: نمیدونم چرا یاد انرژی هسته ای حق مسلم ماست٬ افتادم!